اول بیانیه آقای مايلي کهن را بخوانيد.

به به تماشاچيان عزيز، معذرت میخوام تيمم اشتباهی يه گل به شما  زد و حقتون هپله هپو شد (توضيح اینکه هپله هپو مثل گنده باقالی!، فحش نیست، ناراحت نشيد، نازی!) اولاً مصرع دوم توپ، تانک، فشفشه اشتباهی به گوش من رسيد، می دونم منظورتون این بود که مايلي کهن دقت کن! به به، خيلي ممنونم. دوماً نداره.

در مورد گل هم بازیکن ما می خواست دفاع کنه، قسمت این بود که به پس کله اش بخوره و بره توی گل، قول میدم توی بازيهای فصل های بعد جلوی تیم آقای ژنرال (منظورم گروهبان نیست ها!!) ۵ بر ۱ ببازم (مثل پرسپوليس)

به به آقای ژنرال، می خواستم به شما هم تبريک بگم بابت محبوبیتتون که ما رو خیلی سوزونده! عجب طرفدارای فرهیخته ای دارید. من افتخارات شما با تیم ملی یادم نمی ره، یادم نمی ره به چه راحتی مالزی رو۲ بر صفر بردیم، کره رو متوقف کردیم و با بدشانسی توی ضربات پنالتی باختیم! از شجاعتتون که آقاي عنایتی رو به عنون هافبک توی زمین کاشتید، شماره ۱۰ علی دایی رو داديد به گلزن قهاری مثل خطيبي! انتخاب های عالمانه شما هر کدوم هنوز دارن افتخار کسب می کنن!

به به آقای علی آبادی، آقای همه کاره، هنرمند، نجار، مدير، مدبر، شهردار و رييس فدراسیون، غلط کردن اونایی که صحبت از دوشغله ها می کنن، شما به نظر من با ۵ درصد از توانتون می تونید ۱۰ تا شغل مديريتی رو روی ناخن انگشتتون گوله کنید!(منظورم از کوتوله نیست) اون دادکان خائن رو خوب کاریش کردی، ما باید ۴ تا به پرتقال می زدیم نه اینکه ببازیم، حالا دری به تخته خورد اونا چهارم جام جهانی شدن! شما ببخششون! ما تیمی هستیم که مالزی رو با تمام بازیکناشون ۲ بر صفر بردیم، شما خودت باید دست به کار بشی و خودت این فوتبال رو بسازی!

بار ديگه از همه (منظور از همه،همه است) تماشاچیای فهیم، آقای قلعه نوعي، آقای نظری جويباری، کفاشيان و علی آبادی تشکر می کنم و دم همشون گرم! (توضيح دمش گرم فحش نیست! )