یادمه هنوز اینقدر از نظر سنی بزرگ نشده بودیم که بعضی وقتا از بعضی اصطلاحات بدمون می اومد، مثلا وقتی می گفتن بادمجون با اینکه از خود بادمجون بدمون نمی اومد از اسمش تنفر داشتیم و انگار دارن با اتو برقی شکنجه مون میدن! یه چند وقته دوباره اینجوری شدم. یه اصطلاحاتی هست که وقتی به گوشم می خوره، یه جورایی میشم. نه اینکه از این اصطلاحا بدم بیاد، حالم به هم میخوره!! جدیدترینش روشنفکر و روشنفکریه. حتی یه بار یکی به من گفت تو آدم روشنفکری هستی، تا یه مدت از خودم هم بدم می اومد! از نظر من روشنفکر کسی است که بدون اطلاعات و دانش در مورد یک موضوعی نظرات کارشناسی ارايه میده، این تعریف از اونجا ناشی میشده که هر کسی رو دیدم که ادعای روشنفکری داشت طرز تفکرش این طوری بود.

البته من هم شاید بدون اطلاعات کامل از روشنفکری، دارم نظر میدم که در این صورت مشمول تعریف خودم قرار می گیرم!!